Το πλύσιμο μιας κτηνοτροφικής εγκατάστασης δεν είναι απλώς ζήτημα καθαριότητας· αποτελεί βασικό κρίκο της βιοασφάλειας, επηρεάζοντας την υγεία των ζώων, την ασφάλεια των τροφίμων και τελικά το οικονομικό αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης. Βιοασφάλεια
Το ΥΠ.Α.Α.Τ. συνδέει τον καθαρισμό με ένα ευρύτερο σύστημα βιοασφάλειας, απαιτώντας απολύμανση εισερχόμενων οχημάτων, ποδόλουτρα που ανανεώνονται τακτικά, έλεγχο εντόμων και τρωκτικών, αποκλεισμό άγριων πτηνών και τήρηση αρχείων απολυμάνσεων. Ένα καθαρό δάπεδο, άλλωστε, μπορεί να μολυνθεί γρήγορα από βρόμικες μπότες, μολυσμένο νερό ή εξοπλισμό που μετακινείται μεταξύ θαλάμων.
Τα συχνότερα λάθη
Το βασικότερο λάθος είναι η εφαρμογή απολυμαντικού πάνω σε οργανική ύλη. Πολλά σκευάσματα αδρανοποιούνται από την κόπρο και τη βρομιά. Εξίσου κρίσιμα είναι η σωστή αραίωση και ο χρόνος επαφής. Η επιφάνεια πρέπει να παραμένει υγρή όσο ορίζει η ετικέτα. Η μεγαλύτερη δόση δεν διορθώνει έναν κακό καθαρισμό, ενώ μπορεί να αυξήσει τη διάβρωση, το κόστος και τον κίνδυνο για εργαζομένους και ζώα.
Προσοχή απαιτεί και η υψηλή πίεση: Είναι χρήσιμη σε άδειες και κατάλληλα αποστραγγιζόμενες εγκαταστάσεις, αλλά μπορεί να δημιουργήσει μολυσμένα αερολύματα. Σε ύποπτο κρούσμα νοσήματος, η μέθοδος πρέπει να καθορίζεται μαζί με τον κτηνίατρο. Τα καθαριστικά δεν πρέπει ποτέ να αναμειγνύονται αυθαίρετα, επειδή ακριβώς ο συνδυασμός χλωρίνης με οξέα ή αμμωνία μπορεί να απελευθερώσει τοξικά αέρια.
Μετρήσιμη υγιεινή
Αποτελεσματικός καθαρισμός δεν σημαίνει περισσότερο νερό ή ισχυρότερο χημικό. Σημαίνει σωστή σειρά εργασιών, κατάλληλη μέθοδο για κάθε εγκατάσταση, πλήρες στέγνωμα και έλεγχο του αποτελέσματος. Το καλύτερο «πλυστικό σύστημα» ξεκινά από ένα σχέδιο βιοασφάλειας προσαρμοσμένο στην εκάστοτε μονάδα εκτροφής.