Αλυσιδωτές… επιδράσεις στον τομέα της ελαιοκομίας φαίνεται πως φέρνουν, αφενός οι διαφαινόμενες χαμηλές τιμές διάθεσης του ελαιολάδου, σε συνδυασμό με τα κόστη παραγωγής, αφετέρου, το γεγονός ότι πολύς κόσμος μένει πια σε μεγαλουπόλεις και κυρίως στην Αθήνα, αφήνοντας την πατρώα περιουσία σε άλλα χέρια.
Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ του Agronewsbomb από καθαρά ελαιοκομικές ζώνες, τα τελευταία χρόνια συντελούνται μεγάλες αλλαγές, από την άποψη, ότι αρκετά λιοστάσια εγκαταλείπονται, είτε αλλάζουν χέρια, είτε μισθώνονται. Τα υψηλά κόστη παραγωγής, η έλλειψη εξειδικευμένου ή και όχι εργατικού δυναμικού, η εκτόξευση των αμοιβών για την συγκομιδή, σε συνδυασμό με το χαμηλό περιθώριο κέρδους, ειδικά για ετερο-επαγγελματίες, έχουν αλλάξει άρδην -φαινόμενο που αναμένεται να ενταθεί τα επόμενα χρόνια- την κατάσταση με τις ελιές.
Μεγάλο θέμα με την έλλειψη χεριών
“Άλλα χρόνια, ο κόσμος από την Αθήνα που έχει λιοστάσια στο χωριό μας και σε άλλα χωριά, έπαιρνε άδεια από τη δουλειά του και φρόντιζε να είναι εδώ για ένα μικρό διάστημα το φθινόπωρο για να μαζέψει ελιές και να βγάλει το ελαιόλαδο της χρονιάς. Φέτος, με τις υψηλές τιμές στα καύσιμα, την για μια ακόμα χρονιά δυσκολία εξεύρεσης εργατικών χεριών, αλλά και την αύξηση των αμοιβών που ζητούν εργάτες, έχουν οδηγήσει αρκετό κόσμο, είτε να τα δώσει μισιακά τα κτήματα, είτε και να τα εγκαταλείψει εντελώς”, μας λέει γνώστης του χώρου.
Ειδικά για τους ετερο-επαγγελματίες, που μπορεί να παίρνουν και μια μικρή επιδότηση, η κατάσταση έχει δυσκολέψει από την άποψη ότι από τη στιγμή που δεν μένουν μόνιμα στο χωριό τους, δεν έχουν δυνατότητα εύκολα να βρουν εργάτες, αλλά και γιατί συνήθως δεν μπορούν να βάλουν προσωπική εργασία, μιας και γιατί ως επί το πλείστον μπορεί να μην έχουν και τα κατάλληλα μηχανήματα. Έτσι, λόγω και του κόστους, είτε μισθώνουν τα λιοστάσια τους, είτε τα δίνουν μισιακά, για να πάρουν ένα μικρό ποσοστό στο τέλος.
Μεγάλο θέμα και φέτος φαίνεται πως αποτελεί το εργατικό. Όπως αναφέρουν πληροφορίες από τη Χαλκιδική, στο μάζεμα της επιτραπέζιας πράσινης φέτος απασχολήθηκαν εργάτες από διάφορες χώρες και γενικά υπήρχε μια σχετική επάρκεια χεριών, ειδικά για τους γνώστες ελαιοπαραγωγούς. Τα μεροκάματα κυμάνθηκαν, με τους εργάτες να ζητούν, κατοικία, αλλά και αμοιβές από 4 έως και 6 ευρώ το τελάρο.
Δυσεύρετοι φαίνεται πως έχουν καταστεί έμπειροι εργάτες που διαμένουν μόνιμα στα χωριά, γεγονός που έχει οδηγήσει σε αύξηση των αμοιβών τους. Έτσι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Agronewsbomb, στην Χαλκιδική, την Πελοπόννησο, τη Δυτική Ελλάδα, την Κρήτη, τη Θεσσαλία, τη Στερεά κι αλλού υπάρχουν αναφορές για αμοιβές κυρίως στα 50-60 ευρώ τη μέρα με εργόσημο, χώρια το φαγητό κ.λπ. που μπορεί να προσφέρει ο ιδιοκτήτης. Πιο υψηλές ενδεχομένως να είναι και πάλι οι αμοιβές που ζητούνται για μάζεμα εντός λίγων ημερών (σε περιπτώσεις π.χ. ετεροεπαγγελματιών με λίγα δέντρα). Την ίδια ώρα, σημαντικές λύσεις φαίνεται πως δίνουν τα ειδικά, καινούργια μηχανήματα που υπάρχουν στην αγορά για συγκομιδή, τα οποία παίρνουν συνήθως όσοι διαθέτουν ιδιόκτητα ή και μισθώνουν αρκετά ελαιόδεντρα…
Στη Θεσσαλία, όπως μας λέει παραγωγός κάστανου, στο μάζεμα του προϊόντος φέτος, απασχολήθηκαν εργάτες και από διάφορες χώρες, αλλά και άτομα που μάζευαν για πρώτη φορά φέτος, δίνοντας λύσεις στους παραγωγούς… Στη Λακωνία, όσον αφορά στους παραγωγούς που συγκομίζουν πρώιμα, δεν φαίνεται να υπάρχει ζήτημα, όπως και στη Χαλκιδική φέτος, που δεν παρουσιάστηκαν ιδιαίτερα προβλήματα. Αυτό βέβαια έχει να κάνει και με το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες ελιές μαζεύονται πιο νωρίς, ενώ στις Καλαμών για παράδειγμα, η συγκυρία φαίνεται να είναι πιο απαιτητική.