Στην Ασουνσιόν της Παραγουάης, το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι χώρες της Mercosur υπέγραψαν τη συμφωνία εταιρικής σχέσης και εμπορίου, κλείνοντας έναν κύκλο διαπραγματεύσεων που ξεκίνησε πριν από περισσότερα από 25 χρόνια. Τη συμφωνία την παρουσιάζουν ως ορόσημο που δημιουργεί μια τεράστια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών, με περίπου 700 εκατ. καταναλωτές, αλλά ταυτόχρονα πυροδοτεί έντονες αντιδράσεις, ειδικά από τον ευρωπαϊκό αγροτικό κόσμο.Φόβος αύξησης εισαγωγών αγροτικών προϊόντων (π.χ. κρέας, ζάχαρη, ρύζι) σε τιμές που πιέζουν την ευρωπαϊκή παραγωγή.Πολλές αγροτικές οργανώσεις επισημαίνουν διαφορές στα πρότυπα (περιβάλλον, χρήση φυτοφαρμάκων/αντιβιοτικών, ιχνηλασιμότητα), κάτι που ισχυρίζονται πως δημιουργεί ασύμμετρο ανταγωνισμό.Η συμφωνία προβλέπει μηχανισμούς (π.χ. ποσοστώσεις/ρήτρες). Όμως η κριτική εστιάζει στο πότε και πώς ενεργοποιούνται στην πράξη και αν μπορούν να αποτρέψουν έγκαιρα τη ζημιά στις τιμές παραγωγού.Η Επιτροπή αναδεικνύει ότι προϊόντα όπως το ελαιόλαδο (και άλλα αγροδιατροφικά) μπορούν να ωφεληθούν από την άρση/μείωση δασμών στη Mercosur, άρα δυνητικά να ενισχύσουν τις ελληνικές εξαγωγές (όπου υπάρχει πρόσβαση και ανταγωνιστικότητα).Στον αντίποδα, αγροτικές περιοχές και κλάδοι που ήδη τελούν υπό πίεση (π.χ. κτηνοτροφία, αλλά και προϊόντα που τα επηρεάζουν οι διεθνείς ροές, όπως ρύζι ή μέλι) παρακολουθούν με ανησυχία το ενδεχόμενο επιπλέον εισαγωγών και πίεσης στο εισόδημα.Η iTA αφορά αρμοδιότητες της Ένωσης και προχωρά για έγκριση με τα ευρωπαϊκά θεσμικά βήματα, για τη δυνατότητα προσωρινής εφαρμογής, μέχρι την ολοκλήρωση της πλήρους κύρωσης της συνολικής συμφωνίας.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Agravia .