Κωνσταντίνος Καζαντζής ΕΛ.Γ.Ο. ΔΗΜΗΤΡΑ, Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων, Τμήμα Φυλλοβόλων Οπωροφόρων Δένδρων Νάουσας
Εικόνα 1. Ίαση τραύματος ακρωτηριασμού ξύλου με δημιουργία επουλωτικού ‘κάλλου’, στο χείλος του τραύματος στην αρχή έως την ολική επούλωση. (Κ. Καζαντζής).
Σε άλλα είδη τραυμάτων ξύλου, μικρότερης έκτασης και σε νεότερους ηλικιακά ιστούς, μπορεί να δημιουργηθεί περιφερειακός ‘κάλλος’, ο οποίος επεκτείνεται προς κάλυψη πολύ γρηγορότερα, συνοδευόμενος από σχηματισμό μεριστώματος εντός των τραυματισμένων ιστών, μέχρι να αποκατασταθεί πλήρως η ιστολογική ισορροπία της τραυματισμένης ζώνης.
Υπάρχουν και πολύ πιο ισχνά τραύματα ξύλου, στα οποία ενεργοποιούνται ταχείς μηχανισμοί επουλώσεως χωρίς τη δημιουργία σύνθετων δομών τύπου ‘κάλλου’, πολλές φορές χωρίς νεοπλασίες ή άλλες φορές με κυτταρικούς σχηματισμούς τύπου ‘κήλης’.
Παραπομπές. Goidanich G. (1964). Εγχειρίδιον Φυτοπαθολογίας, Τόμος Α’. Μετάφραση των Καραμάνου Γ., Μαρσέλου Σ. και Κουγέα Β. Εκδόσεις Γκιούρδα, Αθήνα 1964.
https://blog.farmacon.gr